Skała Uluru, znana także pod nazwą Ayers Rock oraz The Rock, to formacja skalna w centralnej części Australii. Znajduje się w parku narodowym Uluru-Kata Tjuta, niedaleko miasteczka Yulara, 400 km na południowy zachód od Alice Springs. Ma ponad 318 m wysokości i 8 km obwodu. Przez wiele lat Uluru był uznawany za największy monolit świata. Nie jest to jednak prawdą, gdyż monolit Mount Augustus jest ponad dwukrotnie większy. Ponadto wedle nowszych badań Uluru wcale nie jest monolitem, lecz częścią większej formacji skalnej, do której należą również Kata Tjuta i Mount Connor. Jest przykładem twardzielca.
Ta ognistoczerwona skała, znajdująca się na australijskim Terytorium Północnym, jest górą wyspową. Uformowała się około 500 mln lat temu z warstw miękkiego piasku, zalegającego na dnie oceanu, który niegdyś pokrywał Australię. Następnie została wypiętrzona przez ruchy skorupy ziemskiej. Większa część skały znajduje się pod ziemią.
Piaskowiec, z którego zbudowana jest Rock Ayers, zawiera skaleń (minerał skałotwórczy) o czerwonawym zabarwieniu. Dzięki niemu Ayers Rock w zależności od pory dnia zmienia kolor z pomarańczowego na bursztynowy i karmazynowy.
Z upływem czasu wiatr i woda wypłukały skałę. Dzisiaj spłaszczony wierzchołek wznosi się na 348 m ponad otaczającą go równinę. Obwód tego skalnego monolitu wynosi 9 km. Pokryty jest on wyżłobieniami, które powstały w wyniku działania wody, spływającej po zboczach i erodującej w różnym czasie skały o różnej twardości.
Jest to święte miejsce dla miejscowych aborygenów, w jaskiniach u podnóża skały znajduje się wiele malowideł ściennych. Nazwa "Ayers Rock" została nadana przez europejskich osadników na cześć premiera Australii Południowej Henryka Ayersa. Tradycyjną, aborygeńską nazwą jest "Uluru" i od lat 80. XX w. jest to oficjalna nazwa tej skały, choć wiele osób nadal nazywa ją Ayers Rock.
W 1985 rząd Australii oddał prawo własności Uluru miejscowym aborygenom, plemieniu Anangu, które oddało ją rządowi w 99-letnię dzierżawę. W miejscu tym utworzono mający 1325 km² park narodowy (ang. Uluru – Kata Tjuta National Park). Wjazd dla turystów na teren parku jest płatny (około 20 dolarów australijskich za samochód).
Jest corocznie odwiedzany przez wiele tysięcy gości. Dla pragnących wejść na szczyt góry, zainstalowano poręcz z grubej liny, ale samo podejście jest bardzo strome i wiele osób rezygnuje z wejścia już w drodze. Prawie każdego roku na Uluru ginie kilka osób w trakcie wchodzenia na nią, najczęściej na skutek poślizgnięcia lub na atak serca. W okresie trwania australijskiego lata, w godzinach od 10 do 16, ze względu na wysokie temperatury, wchodzenie na skałę jest zabronione.
Największą atrakcję dla turystów stanowi obserwowanie skały Uluru o zachodzie słońca lub o wschodzie słońca kiedy z minuty na minutę zmienia ona swój kolor w zależności od oświetlenia. Turyści gromadzą się na miejscach widokowych gdzie przez parę godzin piknikują. Do dobrego tonu należy otwarcie butelki szampana w momencie gdy słońce zachodzi i przestaje oświetlać skałę. Większość turystów przylatuje samolotami na położone w pobliżu skały lotnisko, ogląda Uluru o zachodzie i wschodzie słońca. W pobliżu jest też kompleks hoteli i kempingów oraz restauracji.
Dla Anangu Uluru jest świętym miejscem i woleliby oni aby turyści nie wchodzili na górę. Nie istnieje oficjalny zakaz, ale przebywający pod górą aborygeni często starają się przekonywać turystów aby oni respektowali ich zwyczaj. Zakazane jest natomiast fotografowanie niektórych fragmentów skały.
W odległości około 30 km znajduje się zespół skalny Kata Tjuta, którego wygląd z oddali przypomina leżącą kobietę.